Rembrandts Portret van Johannes Wtenbogaert, verwerving en restauratie

Abstract

Het belang van aankoop (1992) van het portret van een historisch belangrijke figuur uit de wereld van de remonstranten, gemaakt door Rembrandt in zijn vroege jaren, wordt aangegeven. Na bijkans dramatsich verslag van de perikelen rond de aankoop - veiling, Sotheby's, de rol van verzamelaar Bader en kunsthandelaar Naumann, de steun verlenende instituties - wordt het restauratieproces op de voet gevolgd. Geconstateerd wordt, dat de ietwat ongunstige faam over de toestand van het stuk (zie Corpus of Rembrandt Paintings) niet terecht is. Het blijkt, dat restauratie niet alleen beter inzicht heeft gegeven in de conserveringskwaliteit van het schilderij, maar dat er ook duidelijkheid door is verschaft over Rembrandt's werkwijze. Aangenomen wordt dat hij het schilderen van sommmige partijen van het portret heeft overgelaten aan een assistent.