Mulheimer Freiheit proudly presents the second bombing

Abstract

De Mülheimer Freiheit is een groep kunstenaars die begin jaren tachtig in Duitsland de figuratieve schilderkunst opnieuw onder de aandacht brengt. De kunstenaars ontlenen hun naam aan een straat in Keulen waar ze vanaf 1978 een gemeenschappelijk atelier hebben. Tussen 1980 en 1984 stimuleren ze elkaar tot het maken van expressieve, innovatieve en impulsieve schilderkunst. Hierbij staan figuratie, het gebruik van vitale kleuren en een spontane werkwijze centraal. De kunstenaars van de Mülheimer Freiheit vormen een min of meer losse groepering. Ze worden met elkaar verbonden door een gemeenschappelijke houding, maar niet door een voorgeschreven programma. Er heersen geen vaste regels en stijlvoorschriften binnen de groep. Hierdoor zijn er weinig formele en inhoudelijke overeenkomsten te ontdekken bij de schilders. Artistieke individualiteit is de dominante factor in Keulen. Bij de Mülheimer Freiheit is er sprake van een vrije omgang met thema’s, stijlen en materialen. Ook subjectiviteit is een belangrijk uitgangspunt voor de schilders in Keulen. Bekende kunstenaars van de Mülheimer Freiheit zijn, onder meer, Hans-Peter Adamski, Peter Bömmels, Walter Dahn, Jiri Georg Dokoupil en Gerhard Naschberger. Hun humoristische, ironische en soms absurdistische beelden ontstaan vanuit persoonlijke associaties en ervaringen. Daarnaast halen ze inspiratie uit alledaagse zaken, mediabeelden, kunstgeschiedenis en kitsch. De kunstenaars van de Mülheimer Freiheit worden ook wel ‘Neue Wilde’ (Nieuwe Wilden) genoemd. Deze term wordt in de jaren tachtig gebruikt voor jonge schilders die op verschillende plaatsen in Duitsland naar buiten treden met een rauwe, subjectieve en figuratieve schilderkunst. Dit als reactie op de intellectuele en koele conceptuele en minimale Kunst, waarbij het schilderen zo goed als dood wordt verklaard. Hamburg, Berlijn en Keulen zijn de drie belangrijkste centra voor de nieuwe, wilde schilderkunst in Duitsland.