Bouwen aan de geluksmachine: architectuur in de groeikernen 1965-1990

Abstract

"Als men aan de uitbreidingswijken of Groeikernen van de jaren zeventig en tachtig denkt, de nieuwe steden gebouwd in deze periode, denkt men aan oersaaie oorden van platte kleinburgerlijkheid. Dat zijn grote misvattingen, laat dit boek van het International New Town Institute zien, geschreven door en onder redactie van architectuurhistoricus Michelle Provoost. Er is nog nooit een periode geweest in de Nederlandse architectuur die zo divers was in vorm, stijl en uitstraling, zo ambitieus wat betreft maakbaarheid van de samenleving en waarin zo veel gebouwd werd. Van dorpachtige clusters van woningen in de polders, tot en met glanzende gebouwen die als ruimteschepen in de polder lijken te zijn geland; van strenge orthogonale blokken, tot en met organische plattegronden, van gebouwen die volledig door de bewoners zijn bepaald, tot en met vroege experimenten van latere wereldberoemde avant-gardisten."-- Copied from Dutch bibliographical record.