Mahler en Mengelberg: een vriendschap onder collega's

Abstract

Het begon allemaal in 1902, toen Mahler in het Duitse Krefeld zijn Derde Symfonie dirigeerde. Onder zijn gehoor bevond zich Willem Mengelberg, sinds 1895 dirigent van het Concertgebouworkest. Mengelberg was direct onder de indruk van de fascinerende macht die van Mahler uitging. In de manier waarop deze de muziek benaderde vond hij al datgene wat hem als jong dirigent als ideaal voor ogen zweefde. En toen hij na afloop persoonlijk met Mahler kennis maakte sprong er een vonk over: een vriendschap voor het leven stond op het punt geboren te worden. Mengelberg nodigde Mahler uit zijn symfonie ook in Amsterdam te komen dirigeren, het begin van een reeks concerten waarbij de componist zijn eigen werk in première deed gaan èn het begin van de Nederlandse Mahlertraditie.