Eindelijk! De Lairesse: klassieke schoonheid in de Gouden Eeuw

Abstract

Beroemd, bejubeld, verguisd en vergeten. Dat is het leven en de waardering van Gerard de Lairesse in een notendop. Als jonge, ambitieuze schilder vluchtte hij halverwege de zeventiende eeuw uit Luik vanwege een gebroken trouwbelofte.Hij vond zijn toevlucht in Amsterdam, het artistieke epicentrum van de Republiek. Daar maakte hij snel carrière, culminerend in prestigieuze opdrachten voor de Amsterdamse elite en vorsten als koning-stadhouder Willem III. Totdat het noodlot in 1690 toesloeg en hij bijna van de een op de andere dag blind werd. Schilderen ging niet meer. Om nog enigszins rond te kunnen komen richtte De Lairesse zich vanaf dat moment op het verspreiden van de door hem gepropageerde classicistische kunsttheorie. Tot ver in de achttiende eeuw bleven zijn schilderkunst en boeken populair en invloedrijk, maar in de negentiende eeuw kwam er in rap tempo een kentering in de waardering voor zijn werk. Niet Hollandsch genoeg zeiden nationalistische kunstcritici. Deze beperkte blik op de Nederlandse Gouden Eeuw werkt nog door tot op de dag van vandaag. Daarom is het hoog tijd voor eerherstel. Tentoonstelling en deze bijbehorende publicatie geven De Lairesse de plek terug in de kunstgeschiedenis die hij verdient.